Nie spodziewa\u0142am si\u0119, \u017ce kolejny milowy krok jaki pokona m\u00f3j syn b\u0119dzie mia\u0142 miejsce jeszcze w tym roku. Kilkana\u015bcie dni temu tata z Mi\u0142oszem zaprosili mnie na specjalny pokaz. Ubieramy buty, idziemy\u00a0na klatk\u0119 schodow\u0105, syn wchodzi na p\u00f3\u0142pi\u0119tro, po to aby zej\u015b\u0107\u00a0po schodach\u2026 samodzielnie! Pierwsze kroki w d\u00f3\u0142 wzbudzi\u0142y we mnie ekscytuj\u0105cy zawr\u00f3t g\u0142owy.\u00a0Widok zdecydowanie by\u0142 przeznaczony dla os\u00f3b o mocnych nerwach, do kt\u00f3rych chyba ja si\u0119 nie zaliczam. Z\u0142apa\u0142am oddech\u00a0jak ju\u017c by\u0142 na dole. By\u0142 to niezwykle emocjonuj\u0105cy dla mnie widok syna, kt\u00f3ry sam pokonuje schody w d\u00f3\u0142. Du\u017ca \u015bwiadomo\u015b\u0107 i jeszcze wi\u0119ksza samodzielno\u015b\u0107 fascynuje samego Mi\u0142osza, a mnie przera\u017ca. Zadaniem m\u0119\u017ca by\u0142a asekuracja malucha i wspieranie go, a ja nie umia\u0142am si\u0119 powstrzyma\u0107 od ci\u0105g\u0142ych komentarzy:\u00a0\u201eUwa\u017caj, bo spadniesz.\u201d Nic takiego nie mia\u0142o miejsca.\u00a0Na ma\u0142ej buzi\u00a0coraz cz\u0119\u015bciej\u00a0go\u015bci koncentracja i u\u015bmiech oraz rado\u015b\u0107 z sukces\u00f3w ma\u0142ych i du\u017cych.\u00a0Wymagania s\u0105\u00a0dostosowane do jego mo\u017cliwo\u015bci, a ka\u017cde z trudem wypracowane osi\u0105gni\u0119cie zostaje\u00a0dostrze\u017cone i nagrodzone. Mi\u0142osz ci\u0105gle si\u0119 rozwija, uczy si\u0119,\u00a0zdobywa nowe umiej\u0119tno\u015bci, jest coraz bardziej samodzielny i odwa\u017cny, chyba ma to po tacie.\u00a0<\/p>\n\n\n\n
Ka\u017cdego dnia Mi\u0142osz kilka razy \u0107wiczy schodzenie w d\u00f3\u0142. Oczywi\u015bcie nadal wymaga pe\u0142nej asekuracji. Tata jest kilka stopni ni\u017cej. Moim zdaniem radzi sobie coraz lepiej:<\/p>\n\n\n\n