Mi\u0142osz samodzielnie chodzi. Jeszcze si\u0119 z tym oswajam. Nie ma w tym nic nadzwyczajnego.<\/p>\n\n\n\n
Nawet o tym nie \u015bni\u0142am, nie my\u015bla\u0142am, to by\u0142 temat zbyt odleg\u0142y, nie na teraz. A dlaczego nie? Dlatego, \u017ce Mi\u0142osz mia\u0142 bardzo trudny start. Nie wystarczy\u0142o mie\u0107 nadziej\u0119, uwierzy\u0107, \u017ce si\u0119 uda. My\u015bla\u0142am racjonalnie, ba\u0142am si\u0119 i jednocze\u015bnie zabra\u0142am si\u0119 do pracy. Dzisiaj s\u0105 tego efekty. Nikt nie powiedzia\u0142, \u017ce b\u0119dzie \u0142atwo, mi\u0142o i przyjemnie. By\u0142o i jest niew\u0105tpliwie ci\u0119\u017cko.<\/p>\n\n\n\n
Sta\u0142y rytm dnia wprowadzali\u015bmy z m\u0119\u017cem od pierwszego dnia, kiedy Mi\u0142osz pojawi\u0142 si\u0119 w domu. Sami wypracowali\u015bmy sobie schemat organizacyjny dos\u0142ownie na ka\u017cdy dzie\u0144 tygodnia. Ka\u017cda godzina jest wype\u0142niona do granic mo\u017cliwo\u015bci. Mi\u0142osz ch\u0119tnie wsp\u00f3\u0142pracuje i jest zadowolony, \u017ce \u015bwiat kr\u0119ci si\u0119 wok\u00f3\u0142 niego. Praktycznie ca\u0142kowicie zrezygnowali\u015bmy z \u017cycia towarzyskiego.<\/p>\n\n\n\n
Mi\u0142osz nie ma taryfy ulgowej. Je\u015bli samodzielne usiad\u0142, musia\u0142 to pokaza\u0107 kilka razy. Wtedy wiedzieli\u015bmy, \u017ce to nie by\u0142 przypadek. I tak jest z ka\u017cd\u0105 nowo nabyt\u0105 umiej\u0119tno\u015bci\u0105. To co osi\u0105gn\u0105\u0142, czasami przez niekt\u00f3re osoby jest nazywane cudem. A ja wiem swoje. To dzi\u0119ki ogromnej ci\u0119\u017ckiej pracy nas: rodzic\u00f3w i rehabilitanta, Mi\u0142osz teraz chodzi. To tylko my wiemy, \u017ce czas, kt\u00f3ry po\u015bwi\u0119cili\u015bmy dziecku przyni\u00f3s\u0142 niezwyk\u0142e efekty. Nadal jeste\u015bmy zdeterminowani, pierwsze samodzielne kroki nie robi\u0105 niepotrzebnego zamieszania w g\u0142owie. Jeste\u015bmy mo\u017ce zbyt surowi, ale jednocze\u015bnie \u015bwiadomi, \u017ce to nie wystarczy, to jest za ma\u0142o. Walczymy o jego samodzielno\u015b\u0107. Pod tym has\u0142em kryje si\u0119 zapewne jeszcze odleg\u0142e marzenie. Czy uda si\u0119 je zrealizowa\u0107? Wyznaczamy kolejny etap. Uczymy Mi\u0142osza j\u0119zyka. Chcemy, \u017ceby m\u00f3wi\u0142. To jeszcze nie koniec naszej drogi.<\/p>\n\n\n\n
Uzyskanie przez syna samodzielno\u015bci, to jedno z najtrudniejszych zada\u0144, jakim przysz\u0142o nam sprosta\u0107 jako rodzicom. Codzienne decyzje i dzia\u0142ania, jakie podejmujemy, przybli\u017caj\u0105 nas do celu. Czy nam si\u0119 uda? To pytanie, na kt\u00f3re nie da si\u0119 odpowiedzie\u0107 dzisiaj. Mo\u017cna jednak odnale\u017a\u0107 swoje sposoby my\u015blenia i zachowania, kt\u00f3re towarzysz\u0105c nam na co dzie\u0144, pomog\u0105 nam przetrwa\u0107 ten trudny czas.<\/p>\n\n\n\n
Pami\u0119tam o niewyczerpanych pok\u0142adach troski i wsparcia (r\u00f3wnie\u017c materialnego) ze strony rodziny, przyjaci\u00f3\u0142, lekarzy, wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w, s\u0105siad\u00f3w, znajomych i obcych. Inwestujecie w Mi\u0142osza. A inwestycja, jak wiadomo, nie musi generowa\u0107 \u201ezysk\u00f3w\u201d w spos\u00f3b natychmiastowy. W przypadku Mi\u0142osza wymaga czasu. I wielu pok\u0142ad\u00f3w cierpliwo\u015bci. Powi\u0119kszacie sw\u00f3j \u201emaj\u0105tek\u201d (Ja to widz\u0119 patrz\u0105c na syna) i jednocze\u015bnie piel\u0119gnujecie w sobie empati\u0119 i zrozumienie. Chc\u0119 aby ta inwestycja przynios\u0142a zyski nam wszystkim, bo dzi\u0119ki niej budujemy lepsze relacje, dostrzegamy pi\u0119kno otaczaj\u0105cego nas otoczenia, doceniamy to co mamy, cieszymy si\u0119 chwil\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u0119kujemy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Mi\u0142osz samodzielnie chodzi. Jeszcze si\u0119 z tym oswajam. Nie ma w tym nic nadzwyczajnego. Nawet o tym nie \u015bni\u0142am, nie my\u015bla\u0142am, to by\u0142 temat zbyt odleg\u0142y, nie na teraz. A dlaczego nie? Dlatego, \u017ce Mi\u0142osz mia\u0142 bardzo trudny start. Nie wystarczy\u0142o mie\u0107 nadziej\u0119, uwierzy\u0107, \u017ce si\u0119 uda.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1572,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-1970","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/gorydlamilosza.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1970","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/gorydlamilosza.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/gorydlamilosza.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gorydlamilosza.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gorydlamilosza.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1970"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/gorydlamilosza.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1970\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1971,"href":"https:\/\/gorydlamilosza.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1970\/revisions\/1971"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gorydlamilosza.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1572"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/gorydlamilosza.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1970"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/gorydlamilosza.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1970"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/gorydlamilosza.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1970"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}